A LOS PÁJAROS
Comían de tu mano
los pájaros y nadie
todo cabía en tu mano
todo yacía en tu mano.
Tu mano
vacía.
OSKAR MARCOS. Poema inédito
Batzutan hitzak dardarka ateratzen dira geure ahotatik, beharbada beraien garrantziaz hunkituta. Hitzak, gehienetan, betiko galtzen dira idazten ez badira, eta idatziak izan arren, hil daitezke ere. Baina badago, eta ez badago egon dadila, leku bat non hitz bakoitzaren arimak bizirauten duen. Beraien leizean jolasten dute, kulunkatzen dira eta kolore ezberdinez margozten dituzte esperantzak, desioak, iraultzak, azken finean, AMETSAK. Zeuen hitzak leize honetan kulunkatzera gonbidatzen zaituztet.
0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada