27.7.07

Leizean Murgilduz XIII. J.A.Artze


SEN taldea ezagutzeagatik Artzeren poesia aurkitu nuen. Gaur egun existitzen ez den taldeak bere hitzak askotan erebili zuen abestiei forma emateko. Ez daukat denborarik gehiegi hitzegiteko baina barkamenak eskatu behar ditut J.A.Artzeren ezaugarri nabarmen bat poemen aurkezpenen originaltasuna bait da baina ezin izan dut hemen itxuratu. Egunen batean bere poemaren bat eskaneatuko dut zer esan nahi dudan zuek ulertuarren.


Nahiz eta Artzeren poesia sakonegi ez azaldu gaurko hontan poema ugari irakurri ahal izango dituzue, hori bait da azalpenik argiena:




Hain du gozoa

udak itzala

hain gozo

neguak eguzkia

beude biak betikoz nigan.


Ederra bada herriagatik hiltzea

zein ederrago herriarentzat bizitzea

herriagatik

behar baita bizi

behar da irabazi

zugan dagoke

zugan datza

egia osoa

zugan eta oroan

oroan eta zugan

oroan

oroan datza

egia osoa

oroan eta zugan

zugan eta oroan

zugan

zugan dagoke

gurea den oroen egiaz

oroena den geure egiaz

jabetzen garenean

gureak esango du

hitz egiteko

astirik

ez beharrik dukegunean

zein ozena izango den

gure mintzoa

zure askatasunagatik

borrokatzen banaiz

kantatzen badut,

ez dut, urrikia dizudalako

kantatzen

ez.

ez eta zure malkoak

xukatzeagatik bakarrik

lurrak ura

eta sua

zuhaitzek haizea

harkaitzak uhinak bezala

neuk zu zoriontsu

libre behar zaitudalako baizik

zure askatasunean

zure zorionean ez ezik

ez baitut neurea

beste inun ikusten

Itsasoan sakonago
eta urdina ilhunago.

Itsasoaren sakona
barrentzerik
ez dut ukan
zu agertu aurretik,
zure begiak eneetan
pausatu dituzuino.

Ortziaren barrena
sakontzerik
ezin ukan dut
zure begiak eneetan
pausatu aurretik,
zure begietan eneak
murgildu ditudaino.

Ortzian barrenago
eta urdina argiago.

Eguzkiari badiozu atzea ematen,

itzala agertuko zaizu aurrean,

aurrean luzatuko itzala.

Geroztik itzala dukezu itzai:

hura nora, zu hara;

hura aurretik,

eta zu atzetik...

zeure itzalaren itzal bihurturik!

- “Bi puntuen artean,

Zein da biderik laburrena?”

- “Biderik ederrena!”

-“Eta, zein da biderik ederrena?”

- “Egiara daramana.”

Gauero itzaltzen da

gizakumea,

goizero bizten,

eta bien bitartean

amets du egiten.

Goizero bizten da,

gauero itzaltzen,

eta bien bitartean

amets bat du bizitzen.

Han, hik eta nik,

biok bat,

galdera bakar bat dinagu egingo,

eta erantzun bat bakarra jasoko:

- Nor zaitugu?

- Zu nauzu.

TXORIA TXORI

Hegoak ebaki banizkio,

nerea izango zen,

ez zuen aldeginen.

Bainan

honela

ez zen gehiago txoria izanen

eta nik…

txoria nuen maite.

1 comentario:

aintza dijo...

jo!!!! honek gogorarazten nau bolanteko arratsalde hori, liburua irakurtzen ibili nintzenean. irakurri nuena eta gaur irakurri dudana asko gustatu zait. ea noiz uzten didazun berriz liburu hori edo beste bat irakurtzeko bai? muxu bat!!