18.8.06

Leizean Murgilduz III . David González

Gaur David Gonzálezen poema bat aukeratu dut leizean murgiltzearren. Gizon hau ez da oso esagutua eta ziur aski gehienak ez duzuela inoiz honi buruz ezer entzun. Egunen batean, ia ez dut gogoratzen nola izan zen, bere poema batekin topo egin nuen eta azkenik liburu bat erosi nuen interneten bidez: "El amor ya no es contemporáneo" antologia bezalakoa. Orduan harrituta geratu nintzen bere idazteko modu ezberdinarekin, bere errealismo eta gordintasunarekin hunkituta batez ere.
Aukeratu dudan poema Davidek gartzelan izandako esperientzi batekoa da, agian urte asko igaro zituen bertan bere olerkiak irakurrita.
Irakurriko duzuen poema azken urteetan gizartean ikusten dudanaren arabera aukeratu dut , batez ere gazterian: drogen mundua. Egunen batean hemen bertan hitzegingo dut honi buruz. Momentuz hemen duzue David Gonzalezen "El Tigre":

Yo me picaba de vez en cuando, pero estaba muy lejos de adquirir el hábito.
WILLIAM BURROUGHS
EL TIGRE

Javi tenía tatuado
un tigre en el antebrazo.
Bueno, no sé si era
un tigre o un leopardo,
algo así,
y se chutaba en las pintas
de la piel del animal
porque de esa forma
no se le notaban las marcas.
Y así siempre.
Hasta que un día
el tigre se cansó,
y le comió el brazo
de un mordisco.

1 comentario:

Rayo dijo...

Pobre Javi, que mala es la drogaina, solo oír su nombre causa RUINA!!!! jajaja ahora lo entiendo todo.

Audio: Drogaína (versión con gaita) - La Fuga